Johan Hamstra Poortugaal,

“Elk nadeel heeft zijn voordeel”

 

        

Deze gedenkwaardige woorden van Johan Cruijff komen meer dan van toepassing op onze “vaste” medewerker Johan Hamstra. Sinds de tweede helft van de jaren negentig vertegenwoordigd hij een groot gebied in Nederland voor onze kranten met zijn schrijfwerk. Dat hij met zijn super kleine accommodatie ook meer dan voortreffelijk uit de voeten kan, daar heeft hij ondertussen al diverse jaren het bewijs meer dan van geleverd. Vermoedelijk is het zelfs zo dat de nodige grote hokken misschien wel stilletjes blij moeten zijn dat hij maar zowel een hokje van een enkele meter, als een handje vol duiven bezit. Gezien de nodige mooie reacties die wij zo nu en dan op ons kantoor te Steenbergen binnen krijgen aangaande het schrijfwerk, maar ook zeer zeker gezien het spel van Johan in het jaar 2008 was het meer dan onze plicht om onze medewerker eens uitgebreid in het verdiende voetlicht te plaatsen.

Johan Hamstra.
In het enkele kilometers onder Rotterdam gelegen Poortugaal woont de 41- jarige Johan Hamstra samen met zijn vrouw Monique, dochter Iris en zoontje Tim. Vele van onze abonnees zullen hem ondertussen wel kennen gezien het eerder vernoemde schrijfwerk wat hij sinds de nodige jaren alweer voor onze krant doet. Maar toen hij enkele jaren geleden, zo begin deze eeuw voor zich zelf begon, en dit op een wel zeer kleine accommodatie, had ook hij nooit kunnen bevroeden door te breken zoals hij reeds gedaan en meer dan bewezen heeft. Wat hij, sinds zijn start op slechts enkele meters weet te presteren doet velen, en dan met namen in het Nederlandse geregeld achter de oren krabben. Natuurlijk, ook hier komt geregeld het binnen duivenliefhebbers zo gekende afgunst om de hoek kijken. Maar, en zo blijkt ook alhier, de bewijzen liegen er niet om dat we hier bij een kleine qua hok, maar groot duiven vakman moeten zijn.

In 2008 met slechts 8 oude duiven.
Johan starten het afgelopen seizoen met, schrik niet, acht oude ervaren duiven. Dit achttal werd aangevuld met een tien stuks nog onervaren twee jarigen ploeg. Dus in totaal bezat Johan afgelopen jaar maar liefst achttien stuks oude duiven. Buiten dit aantal bezat hij in het hok waar de opleiding tot zware fondduif allemaal gestart word nog een twintig stuks jaarlingen. Jongen komen er pas als de jaarlingen  gespeeld en mede hierdoor uitgeselecteerd zijn. Dit selecteren doen ze trouwens vanaf jong tot dat ze de leeftijd van twee jaar bereiken geheel zelfstandig. (hier later iets meer over) Eenmaal in het hok (een hokje van slechts 2.80 meter) van de oude duiven aangekomen te zijn heerst er onder het legioen een strak regiem. Hij hanteert al diverse jaren de vaste stelregel van zijn voorbeeld, Piet de Vogel in de sport, “twee keer geel is rood”. Dit is dan ook de reden dat hij de zestien bakken die in zijn kleine vlieghokje staan nog niet één enkel jaar vol heeft gehad.

Het jaar 2008 in beeld.
Dit jaar was voor Johan trouwens pas het eerste jaar gezien zijn start met jongen duiven in het jaar 2000 hier dat er aan alle op het programma staande ZLU concoursen werd deelgenomen. En geloof me, met zo,n klein aantal duiven als waar Johan het seizoen 2008 mee starten, zullen jullie net als ik begrijpen dat zoiets heel moeilijk moet zijn. Toen de duiven eenmaal goed en wel waren ingespeeld, hier is dat na enkele korte vluchten en als afsluiting een daagse zat het eigenlijk niet helemaal snor. De duiven kwamen goed maar toch was Johan niet geheel tevreden. Er werd op advies van Jan van Wanrooy (Belgica de Weerd) op medisch gebied een ingreep gedaan en in overleg met John Limburg (Gebr. Limburg Zuidveen) een verandering aan het hok gedaan. Na deze gedane zaken waren ze met St. Vincent voor onze hoofdpersoon nog niet goed genoeg en bleven ze daardoor thuis. Ook dit verraad al een beetje de sportman in Johan, want eerlijk is eerlijk, er is maar eenmaal per jaar St. Vincent en velen zullen ondanks hun twijfel toch ingemand hebben. St. Vincent had hij willen spelen gezien de Nationale Marathon want voor de rest zal hij nooit of te nimmer meer een duif op de middaglossing spelen. Johan heeft hierover gewoon een eigen mening en is gezien de vele belachelijke lossingen hierdoor dan ook in zijn geheel vanaf gestapt. In deze is het wel zo dat bij de ZLU concoursen toch al zijn  voorkeur lag en hij verders een ieder in zijn waarde wil laten op welk onderdeel dan ook. De eerst volgende vlucht die kwam was dan ook Pau en wetende hoe de duiven gezeten hadden werd deze openingsvlucht voor Johan met arendsogen tegemoet gezien. De opening van het seizoen voor Johan betekende op nationaal niveau beginnende met de 79e nationaal en twee van de vier in de prijzen goed te noemen. De vluchten die volgde verliepen ook meer dan goed en hieronder de twee mooiste voor Johan.

Barcelona 2008 4 mee 4 prijzen

Attractie                                   369 duiven  9, 14, 77 en 88
Afdeling 5                             1.071 duiven 19, 45, 209 en 238
Nationaal                               7.043 duiven 76, 175, 995 en 1163
Nationaal dvn.                       2.247 duiven 20, 61, 302 en 351
Internationaal                   
23.708 duiven 126, 281, 1800, 2224
Internationaal dvn.               6.520 duiven 35, 89, 507 en 630

Perpignan 2008 4 mee 2 prijzen

Attractie                                   384 duiven 14 en 22
Afdeling 5                                 969 duiven 25 en 41
Nationaal                              
5.622 duiven 61 en 118
Nationaal dvn.                       1.516 duiven 27 en 37
Internationaal                   
17.624 duiven 210 en 407
Internationaal dvn.               3.803 duiven 52 en 86.

Kampioenschappen 2008.
Johan heeft sinds zijn nieuwe begin zich zelf de stelregel voor genomen om enkel maar voor mooie uitslagen te spelen en zeer zeker niet voor kampioenschappen. En dat dit zo is bewees hij afgelopen jaar ook weer met zoal zijn “Mitchell”. Deze nieuweling opende met de 79e nat. Pau gevolgd door de 157e nationaal Tarbes. Op afdelingsniveau stond deze nieuweling tot Perpignan 3e asduif. Maar “Mitchell” werd niet gekorfd ondanks zijn goede doen. Johan geeft hierop aan dat hij twee marathonvluchten per seizoen meer dan genoeg vindt voor zijn duiven. Maar terugkomend op de kampioenschappen geeft hij volmondig aan dat hij toch meer dan in zijn nopjes is met het behaalde afgelopen jaar. Hieronder een kleine opsomming.

1e Kampioen Aan- en Onaangewezen Rayon Maasmond 1 t/m 6 duifkampioen.
1e Aan- en 3e Onaangewezen Samenspel Groot Rotterdam.
4e Onaangewezen Superfond Afdeling 5 Zuid – Holland.
Beste Internationale Duif van Nederland over Barcelona en Perpignan.
Vijfde beste duif Internationaal over Barcelona en Perpignan.
Tiende beste duif Internationale Grote Fondduif.
Tweede Club der Azen Barcelona.
4e Totaal klassement Sport Tien.
4e Beker van Luxemburg.
Kandidaat topnotering Master Award 2008 Zware Fond Nederland
Kandidaat winnaar Stat Dusarduyn Bokaal Toppigeons

.

Eerdere mooie prestaties


Met Johan pratend over de duiven blijkt dat hij bijzonder trots is om op een hokje wat gezien, kan en mag worden als een veredelde schoenendoos zulke prestaties weet te verwezenlijken. Het begon voor hem op Bordeaux ZLU in 2001. Dit was trouwens de enige vlucht die dat jaar werd gespeeld door hem. Met een laatje van 1999 kwam er in de regio 1 duif in de avond om iets over half elf. Resultaat, 1e regionaal en 294 nationaal. Het jaar erop stond er een vlucht meer op het programma. Buiten Bordeaux ZLU speelde hij ook Perpignan. Deze Perpignan, won hij, zoals Fons van Ophuizen haar later zou omschrijven met zijn wonderfee, “Diamond Lady Xandra”. Deze overwinning was toen zelfs goed om los vooruit de eerste te spelen in het sterke spelverband van de Attractie. Na deze overwinningen kwamen er nog diverse mooie prestaties maar de meest aansprekende tot het jaar 2008 was wel zijn monsteruitslag vanuit Barcelona in 2005.

Barcelona 2005.
Met een zestal kanshebbers ging hij naar het lokaal om in te manden voor de vlucht der vluchten onder de marathonmannen. Het resultaat wat hij op deze Barcelona op papier neer wist te zetten was meer dan spectaculair.

Barcelona 2005 6 mee 5 prijzen
Fondclub Groot Rotterdam
        211 duiven   1,  4, 7, 30 en 50
Attractie                                             374 duiven  2, 18, 26 en 92
Afdeling 5
                                     1.165 duiven   5, 35, 53 en 225
Nationaal                                       7.491 duiven 18, 149, 242 en 1318
Nationaal dvn (3 mee)              2.298 duiven 10, 52 en 81
Internationaal                             25.815 duiven 35, 296, 497, 3306 en 5438
Internationaal dvn (3 mee)      7.023 duiven 20, 108 en 168 

Enkele mooie prestaties door de jaren heen.
Bordeaux                      9.277 duiven 120, 230, 318, 565 etc.      10 mee / 10 prijzen.
St. Vincent                    6.621 duiven 77, 323, 386 etc.                 9 mee /   6 prijzen.
Pau                              3.077 duiven 65 en 731.                          2 mee /   2 prijzen.
Barcelona                   25.815 duiven 35, 296, 497 etc.    6 mee /   5 prijzen.
Barcelona dvn.              7.023 duiven 20, 108 en 168.                   3 mee /   3 prijzen.
Bordeaux                      4.000 duiven 77, 143 en 152.                   4 mee /   3 prijzen.
Perpignan (Nat.)            5.622 duiven 61 en 118.              4 mee /   2 prijzen.
Perpignan (Int.nat.)    17.624 duiven 210 en 407.                          4 mee /   2 prijzen.
Barcelona (Nat.)            7.043 duiven 75, 174, 993 en 1161           4 mee /   4 prijzen.
Barcelona (Int.nat.)    23.708 duiven 126, 281 etc.                        4 mee /   4 prijzen.

1e Fondclub     Groot Rotterdam Barcelona    18e nationaal 2005
1e Fondclub     Groot Rotterdam Perpignan    56e nationaal 2002
2e Fondclub     Groot Rotterdam Pau               28e nationaal 2006
2e Fondclub     Groot Rotterdam Int. Dax        60e nationaal 2003
2e Fondclub     Groot Rotterdam Narbonne     80e nationaal 2006
2e Fondclub     Groot Rotterdam Pau              191e nationaal 2007
2e Samenspel  Groot Rotterdam Pau                79e nationaal 2008
2e Samenspel  Groot Rotterdam Barcelona     75e nationaal 2008
3e Fondclub     Groot Rotterdam  Pau               65e nationaal 2005
3e Fondclub     Groot Rotterdam  Bordeaux     77e nationaal 2007
3e Samenspel  Groot Rotterdam Tarbes         157e nationaal 2008
4e Fondclub      Groot Rotterdam  Barcelona  149e nationaal 2005
4e Fondclub      Groot Rotterdam  Pau             350e nationaal 2007
4e Samenspel   Groot Rotterdam Perpignan     61e nationaal 2008 
5e Fondclub      Groot Rotterdam  St. Vincent   77e nationaal 2005
5e Fondclub      Groot Rotterdam  Narbonne   118e nationaal 2006
5e Fondclub      Groot Rotterdam  Bordeaux   143e nationaal 2007
5e Samenspel   Groot Rotterdam Perpignan   118e nationaal 2008

Als je zulke prestaties als bewijs boven tafel kan brengen en dit allemaal weet te verwezenlijken op een hokje van nog geen drie meter voor je oude duiven, ja, dan ben je een topper volgens ons.

Met welke duiven.
Zijn basis, waar hij trouwens heel zuinig op is stamt af van zijn indertijd aangeschafte “Walpot Doffer” van Bram Walpot. Deze, zwaar ingeteelde doffer naar het Superkoppel van Jan Walpot is de ware stamduif van dit kleine kampioenenhok. Zo werd hij, gekoppeld tegen een duivin uit de zelfde lijn,  maar deze dan via Jan van Wanrooy uit Breda alleen al de vader van Johan zijn “Diamond Lady Xandra”. Dit duifje presteerde het om op haar eerste echte krachtmeting als tweejarige in het regionaal spel van de Attractie met vele gekende hokken een goed uur vooruit te spelen. Nationaal eindige ze op plaats 56. Na deze prestatie werd ze niet meer gespeeld wat later een goede zet bleek te zijn. Zo werd ze het jaar daarop in de rijke kweekstallen te Steenbergen gekoppeld bij de Walpot gebroeders tegen een zoon uit de “Blauwe Barcelona” (1e Nat.) x “De Perpignan Duivin” (1e Nat.). Uit deze koppeling kwam zoal “Sandra” wat nu heden ten dagen één der beste kweekmoedertjes is te Poortugaal. “Sandra” gaf op haar beurt haar kwaliteit ruimschoots door aan haar kinderen. Diverse kinderen speelde zoal al bij de eerste honderd nationaal. Maar haar beste nakomeling is tot nog toe wel “Britt”. Dit machtig mooi ogende zwartkras duivinnetje heeft tot nog toe van de zes inkorvingen eveneens zes prijzen achter haar naam staan. 28e nat. Pau, 116e nat. Perpignan, 165e nat. Bordeaux etc. Buiten deze volbloedjes van Walpot kwamen er ook uit de toppers van Dirk Bakker en zoon John uit Poortugaal naar Johan toe. Kinderen uit de “De Ouwe Rooie” stamvader van het hok, “De Perpignan” met zijn 1e nationaal 1994, “De 47” (o.a. 7e nat. Perpignan, 93e nat. Barcelona), “De Kleine Blauwe”. Maar buiten de rechtstreeks gehaalde duiven bij vader en zoon Bakker haalde Johan ze ook bij zijn maatje Gerrit van Helden uit Hoogvliet. Buiten de basis, bestaande uit de Walpot- en de Bakkerduiven worden er geregeld duiven bijgehaald om in te brengen. Een van deze inbrengen die tot nog toe als meer dan geslaagd gezien mag worden is met een kleinzoon van de “Rambo” van van Ophuizen – Marell. “De Lars” (kleinzoon Rambo), gekoppeld tegen “Sandra” gaf zoal de twee superzusjes, “Wendy” en de eerder vernoemde “Britt”. Ook voor de komende jaren is er weer het nodige nieuwe bloed ingebracht en wordt er nog ingebracht. Uit dit blijkt dat Johan, en dit trouwens heel vaak in overleg met zijn vriend en neef Wilfred altijd en eeuwig op zoek blijft naar goede duiven.

Hoe krijg je het telkens weer voor elkaar.
Dat Johan het meer dan in de vingers moet hebben is ondertussen wel duidelijk geworden. Zijn geheim, zoals hij aangeeft is gewoon een moordende selectie. De selectie methode is gezien zijn accommodatie keihard. Als jong komen ze niet in de mand voor wat het meegaan met de afdeling  betreft. Nee, hij richt ze sinds jaren zelf af als jong. Waar velen bang voor zijn is juist het moment waar hij op wacht. Deze methode heeft hij nog uit de tijd dat hij samen met zijn vader het presteerde om negen jaar aan een stuk in grootverband kampioen geweest te zijn met de jonge duiven. Hij wacht in het najaar tot het mooi weer is en dan het liefst de wind uit oostelijke richting. Hij brengt ze dan in een korte periode een keer of acht weg waarvan er dan tevens een zestal lossingen bij zijn dat ze 1 voor 1 gelost zullen worden. De afstanden waar hij ze dan naar toe brengt variëren van in het begin van een 15 tal kilometers tot naar het Belgische St. Job in ’t Goor op een kilometer of zeventig. Alles wat hiervan overblijft mag blijven. Het jaar daarop verkrijgen de in opleiding zijnde junioren ploeg verschillende vitesse- en midfond vluchten te doen gevolgd door een tweetal daagse fondvluchten. Wat dit allemaal goed doorstaat krijgt een plaatsje in het hokje van de oude duiven. Als tweejarigen krijgen ze dan als eerste grote krachtmeting Bordeaux met ochtendlossing van de ZLU te doen. Hierna verdeeld hij dit ploegje in twee groepjes voor zowel Narbonne en Marseille.

Medische begeleiding.
Net als op de nodige andere hokken waar verslagen worden gemaakt wordt ook hier het medische aangehaald. Met hem in gesprek zijnde over dit onderdeel in de sport geeft hij aan dat je gewoon niet zonder kan. Johan heeft net als neef Wilfred zijn hart gegeven aan Jan van Wanrooy van Belgica de Weerd. Met de producten en adviezen van deze mannen zal Johan ze proberen goed te houden. Maar geeft hij aan, dat hij via zijn Zeeuwse vrienden en tevens groot kampioenen de gebroeders van Beveren ook in contact is gekomen met het sympathieke stel, Margot en Yves Aerts van Dierenkliniek Hulst uit het Zeeuwse Hulst. Ook Yves geeft Johan geregeld tips en voorziet hem van diverse producten.

Voeren.
Het voersysteem wat hij sinds jaren hanteert is tijdens het seizoen het vollebak systeem. In de winter voert hij ze uit de hand tot er een enkele gaan drinken. Dan als ze eenmaal gekoppeld zijn, en dit gebeurd hier op 1 april voert hij ze eenmaal daags en laat hij ze ruimschoots een halfuur van een vollebak genieten. Zo rond half mei komen er in de broedbakken potjes te hangen waarin hij dan het vollebak systeem hanteert. Dit wil hier op het hok zeggen dat ik iedere avond het nog aanwezige voer verwijderd en het potje opnieuw ruimschoots gevuld zal worden. De laatste dagen van en voor het inkorven wordt dit potje bij de koppels die meegaan meerdere keren per dag ververst zodat ze werkelijk kunnen eten wat ze willen. Tevens geeft hij ze de laatste dagen ruimschoots snoepzaad, Tovo en zeker ook in grote getallen pinda,s. En met dit laatste bedoel ik dan ook “echt” ruimschoots. Niet 1 of 2 pinda,s,  nee gerust dagelijks een eetlepel vol. Wel wil ik aangeven dat deze pinda,s wekelijks vers gehaald worden bij de notenboer geeft hij aan.

Hok.
Johan heeft de beschikking over een wel zeer klein hokje. Een hokje van 2.80 meter bij 1.80 meter met zestien bakken voor zijn oude vliegduiven. Deze broedbakken hebben in al de jaren nog niet één  jaar vol gezeten geeft hij aan. Verders staat er haaks op dit hokje een hokje van 1.20 meter bij 2.20 meter voor de jaarlingen die trouwens gewoon vanaf het schapje gespeeld worden. En in de schuur een hokje van 0.80 cm bij ruim 2.00 meter voor de zo gezegde kweekduifjes. De verluchting heeft hij  enkele jaren geleden met het nodige succes aangepast op advies van Martin van Zon uit Berkewoude. Dit is wijlen Ron de Jong nog wezen controleren of hij het wel gemaakt had zoals Martin bedoelde. Afgelopen jaar, tijdens de vluchten maar voor het fondseizoen heeft hij toch nog enkele aanpassingen gedaan volgens en op advies van John Limburg van de gekende gebroeders. Mannen bedankt voor de gouden tip geeft Johan nog aan om mee te nemen in het verslag.  Dus uit het hiervoor aangegeven,  is het met recht roeien met de riemen die hij heeft.

Waar denk je al deze successen dan toch aan te danken te hebben.
Goede duiven, tips gezien het hok van “echte” toppers (lees Martin van Zon en John Limburg), en een keiharde selectie geeft hij aan. Dit betekent dus echt keihard. Zijn voorbeeld in de sport, Piet de Vogel hanteert hier een zeer mooie stelregel voor, “twee keer geel is rood”. En verders een tomeloze inzet. Want laten we eerlijk zijn, wat je er niet instopt zal er ook niet uitkomen.

Wat zou je nog kwijt willen.
Johan geeft aan dat hij eigenlijk zijn grootste vriend en tevens neef Wilfred Hamstra gewoon wil bedanken voor alle steun die hij zowel aan Johan zelf, als zijn gezin de laatste jaren heeft gegeven.

Het was op deze avond in Poortugaal leuk en gezellig vertoeven met een man waar je uren mee over de duivensport en vele randverschijnselen van de sport kan kletsen. Hoe hij  bijvoorbeeld over de mannen praat waar hij jaarlijks mee naar de ZLU gaat zoals zijn neef Wilfred maar ook een man als Barend de Koning uit Hoek van Holland. Of mensen waar hij in het seizoen geregeld telefonisch contacten mee onderhoud, ja, uit deze blijkt dat deze grote potige kerel een mens van goud behoort te zijn.

Johan, Cruyff, je naamgenoot was een tovenaar op het veld, en jij met je gevleugelde vrienden !!!

De redactie