Arie Meerkerk Geervliet, Winnaar afdeling 5 Mont de Marsan

.

Na de doorgevoerde verandering van het bij ons zo vertrouwde vluchtprogramma heeft het bestuur van het Samenspel Noord- en Zuid – Holland een extra vlucht ingelast, te weten Mont de Marsan. De duiven werden te Mont de Marsan op vrijdag uitgesteld en kregen dan ook op zaterdagochtend in de vroege uren de vrijheid. Wat een commentaar op dit lossingtijdstip hierop loskwam is haast met geen pen te beschrijven. Dit dan met namen uit het Noord – Hollandse. Als je dan hoort wat er zoal via de mail bijvoorbeeld bij de voorzitter binnen komt, echt, het is allemaal te zot voor woorden. En dat terwijl, deze persoon hier totaal geen zeggenschap in heeft. Zouden deze mensen nu ook telkens in de pen kruipen naar en richting de Belgen als er hun ziener ogen verkeerd gelost wordt op een internationaal concours? En de argumentatie van, dat had ik andere duiven gespeeld, dan had ik dit, en had ik dat, en had ik zo slaat ook als een vlag op een strontschuit. Laten we er vanuit gaan dat er altijd zo gelost wordt wat voor onze duiven gezien het weer het beste is. Althans, altijd kan ik ook niet altijd zeggen, want kijk maar weer eens naar de belachelijke lossing van vrijdag 27 juni van Perigueux. En als je dan nog eens kijk naar hoe de berekeningen van de eerste duiven gedaan worden. Nee, met mensen die hier voor dit soort lossingen verantwoordelijk voor zijn, ach, laat ik er maar over op houden ook. Terugkomend op de lossing van afdeling 5, want wat dan allemaal zo vreemd is, naderhand hoor je niemand. Nee, wel eerst met stront gooien maar naderhand zijn ze niet thuis. Maar als we de snelheiden (die trouwens terdege wel eerlijk zijn !!!) van de eerste duiven zo bekijken en waar ze zoal zitten, nee, dan was Noord – Holland zeker niet op voorhand uitgeschakeld. En als ik persoonlijk dan ook kijk naar de vluchten zoals Bergerac en een St. Vincent dan kan ik de verantwoordelijke mensen die tot dit lossingtijdstip over gingen, en deze beslissing durfde te nemen van de duiven te Mont de Marsan alleen maar ten aanzichten van onze duiven een dikke tien met een griffel geven. Mannen, alle lof voor jullie !!!

Arie Meerkerk.
De 57- jarige Arie Meerkerk, stratenmaker/grondwerker van beroep uit Geervliet is het die de zege binnen afdeling 5 pakte. De van oorsprong uit Zuidland (Sland noemen ze het hier!!!) afkomstige Arie, zit net als zijn broer Inge, wat tevens Arie zijn werkgever is, al een leven lang tussen de duiven. Als klein kereltje is hij via vader op zoon de sport ingerold. Was het eerst het gewone programmaspel wat er gespeeld werd, de laatste zeven a acht jaar is het enkel en alleen maar overnachtfond wat de klok slaat. De duiven die bij Arie hier voor verantwoordelijk zijn komen zoals hij zelf aangeeft, stuk voor stuk van broer Inge uit Sland. (Zuidland dus !!!)

Geervliet.
Dit nostalgische dorpje op het eiland Voorne-Putten vormt samen met Abbenbroek, Biert, Heenvliet, Oudenhoorn, Simonshaven en Zuidland de gemeente Bernisse. Het is gelegen ten zuiden van het Rotterdamse Botlekgebied. Met zijn eeuwen oude centrum en zijn gekende Bernisse Molen, wat jaren geleden dienst deed als verdedigingstorren en nu een gekend restaurant betreft heeft Geervliet gewoon iets nostalgisch. Enkele jaren geleden werd er zelfs door de NCRV nog een film gemaakt, “de zomer van 1945”. Dit om aan te geven dat het lijkt of de tijd hier heeft stil gestaan. Hier, in dit mooie landelijk gelegen dorp is het Arie Meerkerk die hier samen met zijn vrouw en later de nodige kinderen neer streek en zijn leven doorbracht en brengt.

NL 06-1001295 “Marjoleintje”.
Vernoemd naar de dochter van broer Inge is zei het, de overwinnares van Mont de Marsan op afdelingsniveau die voortaan als “Marjoleintje” door het leven zal gaan. Dit kleine fiere duivinnetje, gespeeld op een dag of tien broeden was het die met 1209 meter per minuut naar huis toe kwam. In het gezamelijke spel met zowel de afdeling 6 (De Kuststrook) en afdeling 12 (Noord – Holland) eist ze de derde stek op. Uit de kruising van Mees x Keun is ze voortgekomen. Zo bestaan eigenlijk alle duiven op het hok van Arie, en dit via broer Inge van Jos Mees uit Kapelle (België) dat weer in hoofdzaak duiven van Spierenburg uit Den Briel zijn maal de duiven van de combinatie Keun en dochter uit Donderen. Tijdens mijn bezoek hier bij Arie en zijn vrouw valt geregeld trouwens de naam van deze Keun. Keun moet een juist, correct en zeer goed persoon zijn. Persoonlijk kan ik de mensen enkel en alleen van hun uitslagen maar zoals er over hem hier ten huize Meerkerk wordt gesproken moet het wel een goed iemand zijn. Zo is deze winnares ook voortgekomen uit zo,n kruising. “Marjoleintje” is in haar korte leventje nu twee keer gespeeld en behaalde ook even zoveel prijzen. Vorig jaar deputeerde ze met de 61^e van Steyregg op 6.115 duiven en nu behaald ze de derde stek tegen de nodige concurrentie.

Voorbereiding.
De winnares werd net als haar hokgenoten gekoppeld zo in de laatste week van maart. Op deze ronde mocht ze vuil broeden en werd ze tevens ingespeeld. Haar partner werd met het invliegen verspeeld en zodoende kreeg Marjoleintje in de loop van het seizoen een andere partner. Als voorbereiding op haar triomftocht ging ze een keer of vijf / zes de mand in. Onder deze invliegvluchten zat ook de vrij zware Vierzon met een ruime vijfhonderd kilometer waarna ze werd klaargemaakt voor Mont de Marsan.

Verzorging.
Daar Arie nog volop van het arbeidsproces deel uitmaakt komen de duiven maar eenmaal daags buiten. Dit gebeurd altijd in de avond uren. Stond er de jaren voorheen altijd een verplichte training op het programma, hier is hij dit jaar eigenlijk vanaf gestapt. Hij geeft wel aan dat ze nu bij huis zo goed vliegen dat ze toch wel een uur tot anderhalf uur in de lucht staan.

Voorgaande vluchten.
Buiten de overwinning op kwamen de duiven ook al op de twee voorgaande nationale concoursen, te weten Bergerac en St. Vincent al goed. Van Bergerac was het 4 van de 11 in de prijzen en pakte hij de 52^e, 294^e, 343^e en de 515^e nationaal. Van St. Vincent was het met 2 van de 5 de prijzen 196 en 259. Ook op deze Mont de Marsan was het met 3 van de 6 goed met constateringen om 19:53, 20:45 en 06:10 uur zeer goed te noemen.

Medisch en voeding.
Als ik ook tijdens dit bezoek aan de hoofdpersoon vraagt hoe het hier op het medische aangaat krijg ik een even kort als simpele reactie. Op de eerste broed hebben alle duiven een drie en halve dag Ronidasol gekregen en dat was het. Arie geeft aan dat de duiven geregeld voor de vluchten wat lookolie, biergist en wat druivensuiker krijgen. Bij thuiskomst krijgen ze geregeld appelazijn en wat knoflook en dat is het. Dus ook hier weer, zitten ze goed, blijf er met je handen af. Als voeding verstrekt hij alles met de lepel en dit bestaat uit de samenstellingen van Mariman, Zuivering en Zoontjes. Er wordt naar de vlucht toe opgevoerd en tevens geeft hij aan dat hij dan ook een pindatje en wat snoepzaad verstrekt.

Derde keer al teletekst.
Arie is zeer trots met zijn overwinning en kijkend naar wat foto,s uit de oude doos blijkt dat hij zo al een drietal keren op teletekst gestaan heeft. Zo won hij buiten deze topnotering om al een 5^e samenspel Noord- en Zuid-Holland vanuit Bordeaux tegen 8.149 duiven in 2003 en in 2007 was het zoal een 9^e in het zelfde spelverband tegen 8.051 duiven vanuit eveneens deze Franse wijn- havenplaats.

Al met al.
Op deze regenachtige vroege zaterdagmorgen was het even, al was het kort gezellig melken ten huize Meerkerk te Geervliet. Arie was voltrots toen hij mededeelde dat hij er voor het eerst ook enkele (twee stuks) naar Barcelona zou gaan spelen. Deze twee duivinnen (Keuntjes) gaan de naam Meerkerk misschien wel op de internationale duivenlandkaart zetten. Ik weet de weg nu, en net als deze overwinning Arie, hij zou gegund zijn.

Johan Hamstra.