A.P. Overwater, Strijen

 

“De man die kwam, zag en ………….”

 

Net na Sinterklaas werden wij getrakteerd op enkele mooie winterse dagen. Op de vaderlandse teletekst was tijdens deze dagen zelfs te lezen dat het jaar 2003 een record jaar was geworden qua aantal zonuren. Op één zo’n mooie winterse dag stond mijn bezoek gepland bij Arie Pieter Overwater te Strijen. In een eerder gemaakt verslag beschreef ik het ook al dat je rijdend over de Oudendijk denkt jaren terug in de tijd te zijn. Op deze schitterende winterse dag deed alles nog mooier aan. Een strak heldere lucht en de zon aan de hemel deden dit polderland veranderen in een waar sprookjeslandschap. Op de omgeploegde klei zat een afzetting van een randje vorst en links en rechts zie je tussen de schapen wat konijntjes en fazanten keutelen. Aankomend bij de familie Overwater op deze koude decemberochtend is het op de werf al een drukte van jewelste. Na de dijk afgereden te zijn en me auto naast het huis geparkeerd te hebben wordt ik gastvrij ontvangen door Ria, de vrouw des huize Overwater.

 

Even een terugblik.

 

Om A.P. (je spreekt dit uit als Apee) voor te stellen is hetzelfde als een open deur intrappen. Met name onder de echte fondmannen zal de naam Overwater zeker niet vreemd in de oren klinken. Als rasechte Strijenaar zag hij in het jaar 1959 het levenslicht. Zijn volledige naam is Arie Pieter, maar werd net als bij velen andere in die tijd verkort tot A.P. Als kereltje van een jaar of tien kwam hij via een aanvlieger in contact met de duivensport. En deze aanvlieger bleek jaren later de aanzet geweest te zijn van een adembenemende duivensportcarrière. Net als bij zo velen van ons werden eerst de kortere vluchten gespeeld en dit met redelijk succes. Hier kwam een einde aan daar hij met zijn Ria  voor een jaar naar Amerika vertrok. Bij terugkomst maakt hij al vrijsnel weer een intrede in de sport waar hij heden ten dagen nog in verblijft. En hoe?

 

Veezicht.

 

A.P. en Ria hebben hun zinnen gezet in een onbewoonbaar verklaarde boerderij. Het betreft een boerenstee ergens uit de jaren 1800, met de mooie naam “Veezicht”. Na in het huwelijk getreden te zijn, moest er de eerste jaren flink gebuffeld worden aan hun huidige onderkomen. Mede door deze investering stond de duivensport op een zeer laag pitje. Buiten dat hij het al druk had besloot hij ook nog eens om een eigen bedrijfje op te zetten. Het werd een bedrijf in het fokken van dikbillen. Maar daar het steeds moeilijker werd om in deze bedrijfstak een fatsoenlijke boterham te verdienen werden de koeien van de hand gedaan en veranderde hij zijn bedrijfstak richting een onderkomen voor paarden. Zo zijn zowel A.P. als Ria nu de eigenaren van een goed lopend pension voor paarden. Buiten hun pension bezitten ze ook enkele eigen paarden waarop weer les wordt gegeven aan paardrijdliefhebster(s). Dus vandaar ook de drukte bij mijn aankomst op de werf van de Overwatertjes.

 

De duiven.

 

A.P. kwam dus doormiddel van een aanvlieger in de sport terecht. En mede door zo’n toedoen kwam hij ook onverwachts op het fondpad terecht. In het jaar 1988 werd er namelijk een duifje opgevangen van de man die heel fondminnend Europa aan zijn voeten had in die tijd namelijk Peter van de Eijnden uit het Brabantse Deurne. Gezien de kwaliteit van de opgevangen duif en het spel van de Brabander was het niet verwonderlijk dat er de nodige duiven uit het Brabantse richting het Zuid – Hollandse Strijen verhuisden. Maar buiten van de Eijnden waren ook vader en zoon Batenburg op de Z.L.U. vluchten in deze tijd niet te houden. Regelmatig deden Bas en Hugo velen de kouderillingen over het lijf lopen door hun voortreffelijke uitslagen op de zware drachten. Dit was dan ook de reden voor A.P. om ook hier de nodige duiven te bekomen. En met deze eerste duiven zijn we direct aangekomen bij de stamduiven (daar later meer over) van dit mirakelhok uit Strijen.

Op de goede weg.

 

Ieder begin is moeilijk, dit weten we met zijn allen, maar A.P. ging ongemerkt van start met duiven die nu, heden ten dagen zijn naam tussen de allersterkste hebben gebracht van Europa. Het eerste succes werd gebracht door een duifje wat later uitgroeide tot zijn stamduivin namelijk de

NL88-1814196. Op de laatste Z.L.U. vlucht van het jaar 1990 speelde ze vanuit Perpignan een mooie 21^e Nationaal. Dat het geen toevalstreffer bleek te zijn bewees dit duifje om het jaar daarop een 7^e Internationaal vanuit Pau te veroveren. En ook hier bleek maar weer dat de goede uit de goede komen want zo kwam zij rechtstreeks uit het stamkoppel van Batenburg namelijk de “Bonte Kweker” x de “Lourdes duivin”. Ondanks dat er de nodige belangstelling voor was werd ze, na goed overleg met Ria niet van de hand gedaan en ontpopte ze tot een waar kweekfenomeen. Nu, jaren later vinden we haar terug in de nodige topduiven op de hokken alhier en ondertussen ook op de nodige hokken elders in binnen- als het buitenland. Haar beste nakweek bleek “De 074” te zijn. Deze “074” is nu het fiere stammoedertje geworden in levende lijve van de Overwater collectie. Dit wonder met vleugels vloog zelf vijfmaal bij de eerste honderd (9^e, 65^e, 88^e, 89^e en een 95^e) maar werd ook moeder van de ondertussen legendarische “Pietje Pau” met een 84^e, 93^e en een 99^e Nationaal vanuit Pau. Maar ook A.P. wist dat als je goede duiven uit een ingeteeldestam zou gaan kruisen de kans op succes nog groter zou zijn. En zo geschiede.

 

De huidige basis duiven.

 

Buiten de eerder vernoemde basisduiven zoals de van de Eijndens (De 010) Deze doffer is ondertussen al vader van een heel elftal winnaars bij de eerste honderd Nationaal. Kinderen vlogen een 21e-22e-36e-53e-56-79e-84e-93e-97e-99^e Nationaal op de Z.L.U. vluchten. (Ingeteeld naar wellicht de beste Aardenduif aller tijden, namelijk de fameuze “131” van Jan de Weert)

En de Batenburgjes zoals “De 074” en “De Dure” (vader en grootvader van onder andere 3^e St. Vincent 2003, 5^e Bordeaux, 8^e Montauban, 38^e St. Vincent, 47^e Bordeaux, 63^e Pau en 76^e Bordeaux enz. enz.) werd als vierde basisduif “De Muller Kweker” toegevoegd.(vader van o.a. 11^e, 24^e, 28^e, 29^e, 30^e Nationaal enz. enz.)  Zoals al omschreven werden de van de Eijndens en de Batenburg duiven rechtsreeks van deze hokken bekomen. Maar “De Muller Kweker” kwam op hier op het hok door toedoen van huisvriend Henny Schaap uit het Brabantse Dongen. (voorheen Barendrecht) A.P. wilde namelijk wel eens iets hebben van de man uit Wilhelminadorp en zo geschiede het dat Henny Schaap op een dag bij A.P. op de stoep stond met enkele Muller duiven. A.P’s oog was direct gevallen op deze prachtige donkerkras witpendoffer. Deze nieuweling ontpopte zich in no-time eveneens tot een waar kweekwonder en binnen diverse jaren vlogen diverse kinderen meerdere malen bij de eerste honderd Nationaal. Deze vierduiven kunnen we nu reeds bestempelen als de huidige basisduiven van dit mirakelhok uit Strijen. Dit viertal heeft zo de laatste jaren al vele duiven en dit op eigenhok als op diverse andere hokken ter wereld gezet die bij de eerste honderd Nationaal speelden. Niets is eigenlijk makkelijker om duiven te bestempelen met de titel van superkweker of basisduif. Maat wat ik aan nakomelingen van deze duiven aan prestaties te zien kreeg kunnen we dit viertal inderdaad bestempelen als superkwekers. Deze duiven, net als de nodige andere van de Eijndens en Batenburgen werden onderling gekruist en gaven A.P. het gekende succes.

 

Succes in de vorm van kampioenschappen en prestaties.

 

Om als verslaggever in een reportage vele regels aan gewonnen kampioenschappen aan het papier toe te vertrouwen is niet moeilijk. Ook krijgen wij vaak stapels uitslagen onder ogen maar wat ik hier te zien kreeg was in één woord formidabel te noemen. Zowel vele aansprekende titels als uitslagen kreeg ik onder ogen. En nogmaals om u te overspoelen met deze gegevens is niet moeilijk. Daarom heb ik (J.H) voor u de keuze gemaakt om mezelf te beperken tot de uitslagen van het jaar 2003.

 

Uitslagen 2003.

 

     3^e Nationaal             St. Vincent            6.212 duiven

      9^e Nationaal             Perpignan             5.890 duiven

  19^e Nationaal           Barcelona               3.915 duiven

    38^e Nationaal           St. Vincent            6.212 duiven

  45^e Nationaal             Bergerac               9.354 duive

45^e N-Z Holland     Bordeaux               4.858 duiv

52^e N-Z Holland          Bordeaux           4.858 duiven

 

De meeste van ons zullen ongetwijfeld weten dat A.P. zijn liefde de Z.L.U. is. Daarom is hij ook nog steeds apen trots op de uitslag van enkele jaren geleden van Barcelona.

 

Barcelona 1999

 

In concours:

 

Nationaal                                    8.140 duiven 12 mee      8 prijzen 19, 23, 154 enz.

Internationaal                             28.095 duiven                                     24, 30 enz.

Internationaal duivinnen                6.419 duiven  5 mee     5 prijzen 9, 12, 92, 175 en 192

 

Maar zo mag ook de uitslag van de loodzware Perpignan 2003 gezien worden.

 

Perpignan 2003

 

16 mee 10 prijzen; 9^e, 119^e, 133^e, 143^e, 256^e, 266^e enz. enz.

 

Nationaal en Internationaal Asduif Mistral Gold Cup 2003.

 

Als je liefde totaal is gericht naar de zwaarste categorie binnen onze sport ben je natuurlijk bijzonder trots als een van je duiven uitgeroepen wordt tot Asduif Internationaal. Met een 19^e van Barcelona en een 9^e Nationaal vanuit Perpignan en ook beide keren vroeg in het Internationale spel werd “De 710” uitgeroepen tot Asduif Nationaal en Internationaal van de Mistral Gold Cup 2003. Buiten deze prestaties heeft de “710” een schitterende lijst aan prestaties op zijn conto staan. Toen de “710” van Perpignan arriveerde was ondergetekende zelf ook aanwezig en beleefde een van zijn mooiste duivendagen.

 

Prestaties NL  97 – 1500710.

 

     9^e             Perpignan            Nationaal Z.L.U.                          5.890 duiven  

   19^e             Barcelona            Nationaal Z.L.U. (semi)                3.915 duiven

   29^e                Dax Int.               Nationaal Z.L.U.                          5.617 duiven 

  165^e             Bordeaux            Nationaal Z.L.U.                          3.746 duiven

  249^e            Bordeaux            Nationaal Sector 2                      10.033 duiven

  331^e          St. Vincent            Nationaal Sector 2                        7.377 duiven

  804^e            Bordeaux            Nationaal Z.L.U.                            4.748 duiven

1008^e             Marseille            Nationaal Z.L.U.                            6.699 duiven

1385^e             Bergerac            Nationaal Sector 2                       11.953 duiven  

 

Nieuwe topper NL 01 - 1866518.

 

Als je zo’n topper in je bezit heb als “De 710” ben je een rijk en blij duivenman. Maar lopend door de hokken kreeg ik een nieuw aankomend talent in handen. Dit betreft een laatjong van 2001 en is een zoon uit de “Super As”. Hij is in zijn geboorte jaar niet afgericht omdat de vluchten al over waren. Hij heeft heel de winter uit gevlogen, met elk weertypen, omdat de klep dag en nacht open staat van het hok waar de laatjes in verblijven. Zo leren ze elke dag volgens A.P. en de klep blijft altijd open tot februari, mist sneeuw maakt niet uit. Zo ook de "De Zoon Super As" die heeft ook zo,n leerschool gehad. In 2002 opgeleerd, omdat hij zo mooi was, tegen een duivin aan gezet die naar Barcelona moest, dus is hij niet op de overnacht gezet. In 2003 moest hij bewijzen uit het goede hout gesneden te zijn, hij deed het als volgt.

 

Mont de Marsan  1158e prijs van 7.245 duiven.

Bordeaux               63e prijs van 8.149 duiven.

Marseille              177e prijs van 8.730 duiven.

Hij was in top vorm voor Perpignan, maar een late met zo,n warme zomer kan niet voor de 4e keer de mand in. Hij is volgens A.P. een topper !!!

Een mooie duivendag in augustus.

 

Op de vroege ochtend van de thuiskomst van de Perpignanduiven was ik al vroeg uit de veren op mijn vakantie adres in Zeeland. In plaats van een daagje strand stond er voor mij een daagje duivenwachten bij A.P. Overwater op het programma. Het zal zo iets over vijven geweest zijn als ik wachtend op de dijk een lichtje aan ziet gaan ten huize Overwater. Ik starten de auto en reed de dijk af de werf op waar ik ontvangen werd door mijn gastheer. Gezamenlijk namen we plaats bij zijn duivenplatje en onder het genot van een kopje koffie hadden we gezellige gesprekken over onze sport. Niet wetende wat ons deze dag allemaal te wachten stond kwam Ria ons eerst een uitgebreid ontbeid brengen van diverse luxe belegde broodjes. Plots kwam er ook nog visite uit Italië aan. Een viermans gezelschap, beter gezegd vier stuks buitenlandse vrienden was over in Nederland en kwamen bij A.P. duiven letten. Als dan de telefoon enkele keren is gegaan weten we dat er enkele duiven zijn. De warmte was tijdens deze vroege ochtenduren al om te snijden en aan alles was te merken, het hing in de lucht en de spanning was om te snijden. Lopend over zijn balestrade voor het hok hoor ik hem mompelen zoiets in de trand van, “ik zal hem zo pakken, wil ik nog een bokaal hebben”. Plots, hoor ik A.P. en terwijl hij roept, “daar komt ie”,  zie ik hem hoog in de lucht, als afgeschoten te zijn uit de strak blauwe hemel naar beneden duiken. Ja, het is hem hoor ik een dolgelukkige A.P. zeggen tegen Ria. Resultaat de 9^e Nationaal en het feest kon beginnen. En gezellig was het hoor daar in het mooie Strijen. De duiven kwamen geweldig af hier op de hokken en zowel ondergetekende, de buitenlandse vrienden als de Overwatertjes hadden een dag om nooit meer te vergeten.

 

Nestduivenspel “Ala Overwater”.

 

Altijd werd er hier zowel met nestduiven als met weduwnaars gespeeld. Maar dat A.P. gezien mag worden als een zeer druk baasje werd er besloten om vanaf 2003 alles en alleen maar op nest te spelen. Gezien zijn ervaring met uitgeteste systemen is hij tot een heel nieuw systeem gekomen. Werd jaren geleden zowel het weduwschapspel als het verduisteren geïntroduceerd in de sport, zo heeft nu, na enkele jaren van uittesten het nieuwe systeem van het spelen met nestduiven zijn intrede gedaan in de sport, namelijk het spel met nestduiven “Ala Overwater”.

 

Beschrijving “Ala Overwater”.

 

Sinds enkele jaren worden de nestduiven hier op de volgende manier verzorgd waar u, als trouwe lezer, misschien ook wel iets aan heb. Persoonlijk ben ik en dit ook na het verschijnen van de video band van de Koerier en dit tevens ook uit het buitenland diverse malen benaderd over het wel en wee van dit systeem. Daarom dan ook dat ik probeer dit systeem zo goed als mogelijk uit te doeken te doen. De koppels worden zo rond half maart gekoppeld. Als ze dan eenmaal op jongen zitten worden deze, na geringd te zijn en de temperatuur het toe laat met schotel en al in het midden van het hok op de roostervloer geplaatst. De tabakstelen worden verwijderd en hiervoor in de plaats komen er kranten in de schotel. Dit puur om geen nieuw nest te kunnen gaan maken. Tevens worden de broedbakken half gezet op de zogezegde weduwnaars stand. Het blijkt dat de jongen heel erg goed gevoerd worden op deze manier. De duiven blijken op deze manier heel erg verliefd te worden volgens A.P. Ze kroelen zeer veel, maar nesten kunnen ze niet meer maken. Dit systeem heeft tevens het grote voordeel dat er gemakkelijk ingespeeld kan worden. Als de jongen goed zijn en naar het hok der junioren verhuizen blijven de ouder paren gewoon bij elkaar. A.P. laat de duiven zowel in de ochtend als avonduren een uur verplicht trainen.(Wat wel belangrijk is in deze is dat ze na deze training direct het hok in moeten en ze niet mogen slenteren op het hok. Zou dit wel het geval zijn dan kan u raden wat er verders gaat gebeuren en de drang om te nestelen wordt dan weer helemaal in gang gezet). Op deze manier kunnen ze zoals u zal begrijpen ruimschoots ingespeeld worden. De drang naar een nestje verdwijnt zo echt volgens mijn gesprekspartner. Als dan eenmaal de vluchten naderen waarop ze echt mee moeten krijgen deze koppels een maand voor inkorving gewoon een open bak met schotel en, ja nu komt het, absoluut geen tabakstelen want deze zouden gestolen worden door de buren. A.P. doet dan gewoon een laagje vloerdekkorrel in de schotel. Persoonlijk hoop ik u, dus ook de buitenlanders die bij ondergetekende hebben geïnformeerd zo uitgebreid mogelijk iets te hebben verteld over het nieuwe, “Nestduivenspel Ala Overwater”.

 

Medisch.  

 

Op dit gebied wordt er zeker ook niets aan het toeval over gelaten. De producten worden verkregen van Belgica de Weerd uit Breda. Zo komt de man met de witte jas in de persoon van Jan van Wanrooy hier ook jaarlijks de duiven enten. Verders wordt er hier veel gewerkt met het natuurproduct Bio-Even. Dit is een homeopatisch middel op basis van zuren (waaronder mierenzuur en citroenzuur) en kruidenextracten (waaronder kamille, weegbree, thijm, zonnedauw enz.) Dit product is zeker geen medicijn, maar een zuiver homeopatisch middel om de duif gezond te houden. Mochten de duiven iets onder hun leden hebben dan moet er eerst gezorgd worden dat dit in orde komt en dan pas met Bio-Even beginnen. Nu moet u niet denken dat door dit product te geven de duiven harder gaan vliegen. Maar omdat de duiven gezonder zijn en zich dus lekkerder voelen presteren de duiven beter.

 

Referenties.

 

Gezien zijn jaren lange spel op de overnacht is er de nodige vraag ontstaan naar de Overwatertjes. Ik spreek in deze over “Overwatertjes” omdat hij mijn inziens door kruisen, intelen en kruisen een nieuw soort duif heeft geformeerd met als hoofddoel, presteren op de zware klassiekers. Wetende dat er de nodige hokken presteren met deze “Overwatertjes” beperk ik mezelf tot liefs een combinatie, namelijk de gekende combinatie uit Rotterdam Zuid, te weten Combinatie Klip – Verhagen. Mede door de Overwaterduif werden deze mannen 1^e Kampioen Aan- en Onaangewezen Superfond Afdeling 5 in 2003. (recenterlijker kan toch niet) Zo behaalde deze mannen alleen al in 2003 met Overwatertjes een 1^e vanuit Barcelona (60^e Nationaal)  en Perpignan (30^e Nationaal) in Fondclub Groot Rotterdam met duiven van niemand minder dan A.P. Overwater. Van Barcelona maakte deze mannen trouwens een formidabele uitslag en hun eerste drie waren drie rechtstreekse van A.P. Zo wonnen dit trio onder andere de 35^e, 60^e en 127^e Nationaal. Maar ook van Perpignan waren het de Overwatertjes die als eerste twee hier op de hokken arriveerde met de prijzen 30 en 308 Nationaal. Moet ik nog meer voorbeelden aandragen?

 

Die mooie winterse dag in Strijen.

 

Terugkijkend naar die mooie koude ochtend in december kan ik niets anders concluderen dan dat ik bij een sympathiek en uiterst gastvrije familie op bezoek ben geweest. Tijdens dit bezoek kwam ook huisvriend Henny Schaap nog langs en met zijn drieën zijn we zo langs de hokken gelopen en kreeg ik duiven in handen waar ik stil van werd. “De 710”, “De Dure”, “De Ouwe Muller” en vele andere kreeg ik in handen. Stuk voor stuk waren en zijn dit toppers in de huidige duivensport. Als we dan alle hokken langs geweest zijn worden we geroepen door Ria dat we binnen moeten komen. Aangekomen in de gezellige woonkeuken ten huize Overwater gaan me gedachten nog eventjes naar die mooie duivendag in augustus, Ria had ons namelijk weer voorzien van een uitgebreide maatijd met alles erop en eraan. A.P., bedankt voor de leuke duivenochtend en je uitgebreide informatie aangaande jou duivenstal. En Ria, bedankt nog voor de leuke duivendag van afgelopen zomer en natuurlijk de gastvrijheid van dit bezoek. Wat de toekomst zal brengen weten we niet. Maar als alles zou verlopen zoals het moet verlopen zal de naam Overwater nog lang in de top staan van de Internationale duivensport.

 

Johan Hamstra